Flatwoningen in Amsterdam

Elisabeth Roggeinfo richtte in 1905 het maandblad De Vrouw en haar huis op; ze werd een onafhankelijk en gerespecteerd vakjournalist. In 1931 en 1932 besprak ze het interieurontwerp van twee flatwoningen van Grimmon resp. een grote, ruime flatwoning in de Euterpestraat (in 1945 hernoemd in Gerrit van der Veenstraat) en “een zeer eenvoudige, om niet te spreken van een zeer armelijk gebouwde flat” in de Watteaustraat.info Bij de laatste werkte Grimmon met Joop van Dijk,info met wie hij sinds kort samenwoonde.

“Belangrijk toch, die flatwoning”, schreef Rogge. “Schepping van onze tijd, die we hebben zien ontstaan, zien groeien en steeds meer en meer zien toenemen in omvang en betekenis. Wij stonden er eerst zo vreemd tegenover. Wij konden ons niet verzoenen met dat begrip van enge ruimte, van sobere meubilering, van kale wanden, van zo weinig mogelijk textiel in de omgeving. (..) De flatbouw (..) grijpt om zich heen, hij breidt zich uit. In de grote steden verrijst het ene flatgebouw na het andere. Steeds worden er verbeteringen aangebracht en de nieuwste vindingen voor gemak en hygiëne toegepast.”

Rogge citeerde Grimmons eigen beschrijving van het interieur van de flat in de Watteaustraat:
“Door al het houtwerk wit te schilderen en wit Salubra behang te gebruiken, is veel van het armoedige burgerlijke verloren gegaan, zo zelfs, dat als men binnen is, de flat ook wel in een veel betere buurt gelegen kon zijn. Het glas in lood, dat erg kleurig was in de schuifdeuren, is vervangen door doorzichtig blank glas in lood. De rode kleuren in het glas van de bovenramen zijn met zwarte stukjes papier beplakt, zodat deze glasverdelingen nu bestaan uit geel, blank en enige stukjes zwart. De vloer van de suite is belegd met een zwart tapijt, waarop staan: een canapé met langharig velours (zilvergrijs), twee nikkelen, gemakkelijke stoelen, ook bekleed met genoemde velours, enig lage zwarte bijzettafeltjes, en een boekenkast, lang en laag, van blank eikenhout.
De lamp staat op een kast, berging voor kranten met aparte afdeling met sleutel voor berging van de stukken voor mijnheer zijn zaken. De kast is afgedekt met zwart glas. De kast, de canapé en de boekenkast vormen samen een architectonisch geheel. Alles staat echter los, is aan alle zijden afgewerkt, zodat andere opstellingen mogelijk zijn, ook bij eventuele verhuizing.
Door de geringe afmetingen van de kamers zijn de hoekschoorsteenmantels omgebouwd tot kasten, in de eetkamer voor buffet en bergkast, in de zitkamer tot likeurkasten, berging van sigaren, enz. Door voor de twee ramen in de zitkamer één tulen gordijn en één overgordijn te plaatsen, is de dam gecamoufleerd, het effect is alsof er één groot raam was. De verlichting in de zitkamer bestaat uit één nikkelen lamp, drie bollen op verschillende hoogten met een schijnwerper, tevens nog de staanlamp met jade groene (licht) franje. Op deze manier kan aan alle wensen van verlichting worden voldaan. In de eetkamer, boven de tafel van zwart gespoten lak, hangt een roze Venetiaanse glaskroon. In harmonie met de zachte roze tulen gordijnen en blauwe velours overgordijnen. De stoelen zijn van wit gepolitoerd hout met zwart gelakte poten. De theetafel, ook alweer door weinig ruimte, is voor de helft ingericht met tafelzilver.”

Een andere verbouwing betrof de zit- en studeerkamer van een flatwoning; mogelijk die in de Euterpestraat. In de toegang tot de vestibule maakte Grimmon een rondboogdeur; het plafond verlaagde hij voor bovenverlichting. Op de blank eiken parketvloer werd een wit, hoogpolig pluche tapijt gelegd, waarop zwart gepolitoerd meubilair werd geplaatst; de meubelen in de studeerkamer zijn van blank eiken. De flat werd verder ingericht met enkele van de nieuwe stalen meubels. “De compositie werd geheel in zwart en wit gehouden.”info

Op 27 februari 1932 organiseerde de Kring Amsterdam van de Vereeniging voor Ambachts- en Nijverheidskunstenaars (VANK) een excursie naar moderne flatwoningen van Grimmon.info Enkele jaren later organiseerde de VANK een excursie waarbij wederom een project van Grimmon werd bezocht, vermoedelijk Villa Grasheuvel in Amersfoort.

Het archief van fotograaf Cor van Weeleinfo bevat enkele foto’s onder de beschrijving ‘interieurs Duintjer Grimmon’. Bij welke interieurs en op welke manier de architecten Marius Duintjerinfo en Ad Grimmon samenwerkten is (nog) niet bekend.

© Archief Grimmon

Print Friendly, PDF & Email