Trouwkamer Eerste Klasse

De Commissie 40 van het Centraal Normalisatiebureau in Den Haag, waarvan Grimmon lid was geworden, agendeerde zijn Plan Grimmon voor kleurnormalisatie maar beval ook nader onderzoek aan voor de toepassing ervan. Dit onderzoek wachtte Grimmon niet af.

In 1926 kreeg het Stadhuis van Amsterdam aan de Oudezijds Voorburgwal een nieuwe gevel in de stijl van de Amsterdamse School, die werd ontworpen door Nico Lansdorpinfo en Allard Hulshoffinfo van de Dienst der Publieke Werken. Het interieur werd gemoderniseerd, waaronder de Trouwkamer, de Burgemeesterskamer en de Raadszaal. Vanuit Publieke Werken had Grimmon de leiding over de inrichting van de Trouwkamer en de Burgemeesterskamer; Willem Penaatinfo coördineerde de inrichting van de Raadszaal.

Grimmon greep de gelegenheid aan om zijn genormaliseerde kleurensysteem voor het eerst toe te passen in de Trouwkamer, wat hij verborgen achter de rugleuning van een bank opschreef. Zelf ontwierp hij het tapijt en het meubilair. Het dessin van het tapijt bestaat uit een geometrisch patroon waarlangs de meubels kunnen worden geplaatst; het werd geproduceerd door de Koninklijke Vereenigde Tapijtfabriek. De meubels, ingebouwde banken langs de wanden, stoelen en tafel voor het bruidspaar en stoelen voor bezoekers zijn gemaakt in de werkplaats van meubelmaker Christiaan Teders.info

De trouwkamer werd een Gesamtkunstwerk. Grimmon was goed op de hoogte met internationale ontwikkelingen en voelde zich verwant met het Duitse Bauhaus,info waar architect Walter Gropiusinfo streefde naar samenwerking tussen kunstenaars, ambachtslieden en industriële bedrijven om zo betere producten te kunnen maken. Vanuit deze gedachte dwong Grimmon de betrokken ontwerpers bij de Trouwkamer om “abstracter te werken dan ze gewend waren.”info

Het kleurgebruik had niet alleen betrekking op Grimmons eigen ontwerpen. Ook de kleurstellingen van de imposante wand- en plafondschilderingen die Chris Lebeauinfo er samen met grafisch ontwerper Willem Cordelinfo direct en zonder voorschetsen op de korrelige muur aanbrachtinfo zijn gebaseerd op Grimmons geharmoniseerde kleuren voor deze kamer. Het kleurenpalet dat werd gebruikt is opgenomen in de schildering boven de ingang.
In zijn uiteenzetting over het verloop van zijn plan voor kleurharmonisatie schreef Grimmon dat iedereen die Lebeau’s schilderingen in de Trouwkamer heeft gezien, weet dat die gemaakt zijn met de verven die mineraalverffabriek Keim volgens zijn systematiek produceerde.info
Lebeau ontwierp met medewerking van Cordel ook de glas-in-loodramen; ze werden gemaakt door het glazeniersatelier Hans Liefkes.info De imposante kroonluchters werden ontworpen en uitgevoerd door Jan Eisenloeffelinfo en Bernard Richtersinfo maakte de eikenhouten deurpanelen. Grimmon noteerde de namen van alle ontwerpers en bedrijven die een bijdrage hadden geleverd eveneens op de muur achter een bank.

De schilderingen van Lebeau, met voorstellingen Liefde, Huwelijk, Gezin, Schoonheid zijn in de Tweede Wereldoorlog betengeld omdat ze door de Duitsers als entartete Kunst werden beschouwd.
In deze kamer werden ruim zestig jaar lang huwelijken gesloten, van 1926 tot 1988. Felix Rottenberginfo schreef een mooie column voor Ons Amsterdam over het huwelijk van zijn eigen ouders dat daar (niet)  plaatsvond. Sinds het Stadhuis van Amsterdam naar de door Cees Daminfo ontworpen nieuwbouw aan het Waterlooplein is verhuisd, is Hotel The Grand in het gebouw gevestigd.

Bij de restauratie van de schilderingen die The Grand in 1992 onder leiding van Wil Werkhoven liet uitvoeren zijn alle originele details bewaard gebleven; in navolging van Grimmons ‘colofon’ vermeldde ook Werkhoven de namen van de betrokken restaurateurs op de muur achter een bank.
In 2004 is de Trouwkamer volledig gerestaureerd, evenals de Raadszaal. Hieraan hadden onder meer de beeldhouwers John Rädecker,info Hildo Kropinfo en Jozef Mendes da Costainfo meegewerkt.info
De Trouwkamer is te bezichtigen, trouwen is er weer mogelijk.

© Archief Grimmon

Print Friendly, PDF & Email