Door de jaren heen is Grimmon, aanvankelijk opgeleid als meubelmaker, altijd meubels blijven ontwerpen. In de Trouwzaal van het voormalige stadhuis van Amsterdam, die onder zijn leiding tot stand kwam, is meubilair dat hij voor deze kamer maakte nog altijd aanwezig. Hij was ook nauw betrokken bij de inrichting van de Burgemeesterskamer in de nieuwe vleugel van het raadhuis die in 1926 tot stand kwam onder leiding van Allard Hulshoff – sinds 1924 benoemd tot stadsarchitect. De werkzaamheden werden uitgevoerd tijdens de ambtsperiode van burgemeester Willem de Vlugt,
Amsterdam 19-12-1872 – Aerdenhout 10-02-1945 (72), burgemeester van Amsterdam 20-06-1921 – 01-03-1941 van 1921 tot 1941. De Vlugt en Grimmon hebben elkaar vaak ontmoet in de context van verschillende publieke gebouwen en tentoonstellingen waarbij Grimmon betrokken was.
Meubilair voor de burgemeester van Amsterdam
De burgemeesterskamer werd uitgevoerd in cubamahonie door N.V. ‘t Woonhuys.De Jong (1928) Foto’s van het oorspronkelijke interieur uit het Archief Grimmon, met betimmeringen en ameublement, tonen onder meer de zetel voor de burgemeester die in het Amsterdam Museum tentoongesteld werd voordat het museum eind 2025 werd gesloten vanwege renovatie. In 2015 bleek, in de context van het onderzoek van het Archief Grimmon, in het depot van het museum ook een bureau te vinden te zijn dat Grimmon had ontworpen en dat, vergeleken met de foto, het bijbehorende Bureau van de burgemeester moeten zijn. Het Amsterdam Museum kon de stoel en het bureau vervolgens inderdaad aan elkaar trelateren op grond van archiefstukken, wat niet eerder was gebeurd.Amsterdam Museum, stamkaart 18310, 11 augustus 1987 mj (Michiel Jonker?). Met dank aan Frans Oehlen
Ook het overige meubilair op de foto maakt deel uit van de collectie van het Amsterdam Museum. Enkele van deze meubelstukken staan verspreid in het voormalige Stadhuis, sinds 1992 Hotel The Grand.
Het ameublement, bestaande uit de schrijftafel met zetel, verschillende tafels, stoelen en een canapé van coromandel ebbenhout, werd op 22 september 1926 aan de gemeente geschonken door het familiebedrijf van de gebroeders Gerzon, een van de grote modewarenhuizen in de stad – wat zeker welkom was in de nog altijd kwetsbare economische situatie van de stad. Dit meubilair was uitgevoerd door de Nederlandsche Fabriek voor Betimmeringen v/h. Gebr. Reens. De stoelen waren bekleed met bruin velours, het Amsterdamse wapen op de zetel van de burgemeester was gebatikt door de firma Brandt. Op een archieffoto van De Vlugt in zijn werkkamer, gemaakt rond 1937, lijkt in tien jaar weinig te zijn veranderd.
Panelen en schilderijen
De mahoniehouten deur van de burgemeesterskamer, ingelegd met ebbenhout, werd gemaakt door Anton FortuinAntonie Fortuin, Amsterdam, 23 juni 1880 – Utrecht, 31 mei 1967 (86) en toont de ambtsketen rond het stadswapen.Utrechtsch provinciaal en stedelijk dagblad, 16 september 1929 Bouwbeeldhouwer Jan van GalenHendrikus Jan (Driekus) Jansen van Galen, Arnhem 13-05-1871 – Haarlem 12-07-1949 (78)? maakte de panelen voor de drie deuren in de kamer, De Vlugt had het ontwerp zelf goedgekeurd.
Jan EissenloeffelJohannes Wigboldus, Amsterdam 10-01-1876 – Amsterdam 17-09-1957 (81) maakte de bronzen staande bureaulamp. Deze lamp was een geschenk van de van oorsprong Amsterdamse inwoners van Soerabaja ter gelegenheid van het 650 jarig bestaan van Amsterdam in 1925. In de kap, gemaakt van doorschijnend emaille, zijn de wapens van Amsterdam en Soerabaja aangebracht; de lamp is verder versierd met Indische en Amsterdamse motieven.
Aan de wand hangen de eeuwenoude schilderijen Het oude stadhuis in Amsterdam (1657) van Pieter SaenredamPieter Janszoon, Assendelft 09-06-1597 – begraven Haarlem 31-05-1665 (67) en De Dam met het stadhuis in aanbouw (1656) van Johannes Lingelbach.Frankfurt am Main (D) 10-10-1622 – Amsterdam 03-11-1674 (52) Het schilderij van Saenredam hing gedurende drie eeuwen in de burgemeesterskamer; in 1950 is het door de gemeente in bruikleen gegeven aan het Rijksmuseum, waar het in de Eregalerij hangt. Het schilderij van Lingelbach bevindt zich in de collectie van het Amsterdam Museum.
Nieuwe interieurskunst
De burgemeesterskamer werd ‘een kamer van eenvoud, van fijn kunstzinnig vermogen, van Amsterdamse praktische voornaamheid uit de gouden eeuw, maar óók van nieuwe interieurskunst onzer dagen’, concludeerde De Tijd.De Tijd, 23 september 1926 Het geheel maakte een voorname en gezellige indruk.
© Archief Grimmon
